Weblog

Al tuffend in mijn autootje op weg naar Zutphen bedenk ik mij dat ik weer eens hoognodig een stukje moet schrijven voor mijn weblog.
En natuurlijk kan ik schrijven over de ontwikkelingen binnen de politiek (geen woorden voor), de eindevaluaties van Rots en Water (eveneens sprakeloos, maar dan van blijdschap) of de fijne collega’s die ik heb.
 
Maar dat doe ik niet; ik ga terug naar waar de weblog voor is bedoeld: Wat houdt het AB-werk nu eigenlijk in?
Om die vraag te beantwoorden hoef ik alleen maar even terug te gaan naar mijn agenda van vorige week, waar ik een mega-leuke en zeer afwisselende werkweek heb gehad.

Maandag:
Vanaf 8.30 uur langs diverse scholen om trampolines te verzamelen. Ik heb er 4 nodig, maar kan er maar 2 in mijn autootje krijgen. In de stromende regen is het even proppen, maar het lukt!
Onderweg bel ik een collega. Een handig moment om even bij te praten.
Eenmaal op school aangekomen tref ik voorbereidingen voor de presentatie van groep 5 over ‘Anders zijn’.
10.30 uur: Presentatie geven aan groep 5. In deze groep zitten meerdere kinderen met een stoornis en de leerkracht heeft mij gevraagd een presentatie te geven over ‘Anders zijn’.
Om het goed tot de kinderen door te laten dringen hoe vervelend het kan zijn als je lichaam of hersenen iets anders doen dan jij wilt, heb ik een aantal ‘proefjes’ voorbereid.
Zo moeten ze bijvoorbeeld doosjes met rozijntjes inpakken, maar dan met handschoenen aan. Of  eenvoudige sommen oplossen, maar dan als springend op neen trampoline.
Sommige kinderen worden écht heel boos…..
De presentatie duurt langer dan ik had verwacht, maar slaat wel aan.
 
‘s Middags ben ik op een school waar de directeur tevens (bijna fulltime) voor de klas staat. Een druk bezet man dus.
Toch wil ik wel graag het één en ander op papier hebben. Dus na schooltijd zitten we een half uur samen te sparren en komen we tot een concreet handelingsplan. Beiden blij. Hij omdat het af is, ik omdat het één en ander mij duidelijker is geworden.
 
Dinsdag:
Om 9.00 een voortgangsgesprek. Tijdens de evaluatie blijkt dat het doel van het handelingsplan is behaald. Het was een kleine stap, die nu verder kan worden uitgebreid.
 9.45 uur: Korte observatie van een leerling met betrekking tot zijn medicijngebruik.
10.30 uur: Met een collega, een directeur en een groepsleerkracht om de tafel om te kijken of Rots en Water wat zou kunnen zijn voor die groep kinderen.
11.30 uur: Samen met een leerkracht stellen we een handelingsplan op voor een jongen uit groep 8 die erg beïnvloedbaar blijkt te zijn.
Tijdens het werken verlies ik mijn map ‘leerlingen en scholen’. Mijn kantoor, zeg maar. Enigszins in paniek begin ik met zoeken, maar tevergeefs. Ik weet niet wat ik fout heb gedaan. Hier kan de leerkracht echter niets mee, en tijd is kostbaar, dus we gaan snel verder.
 
12.30 uur: In de auto bel ik naar één van onze ICT-ers, waar ik gelukkig diezelfde middag terecht kan. Vervolgens snel naar Zelhem voor de lunch, want daar zit mijn ‘Rots en Water-collega’.  Samen hebben we de training gevolgd en het is fijn om elkaar over de trainingen te spreken. Vorig schooljaar gaven we ze samen. Maar met de nieuwe werkwijze lukt dat niet meer.
We wisselen informatie uit en veel te snel is de tijd voorbij.
Ik rijd naar de school waar ik de trampolines heb geleend. Het is de school waar ik vóór deze baan heb gewerkt. Ik kom er nog regelmatig en leen vaak materialen. Ik lever de trampolines af en rijd naar ons kantoor in Borculo
Snel naar de ICT-mannen.
Ik vrees het ergste. ‘Je hebt toch alles wel op de server staan?’ wordt mij gevraagd.
“Uhhhh. Niet van de afgelopen 2 maanden…”
Gelukkig word de gehele map teruggevonden onder ‘My Music’.
Ik begrijp niet hoe hij daar komt, maar mijn ‘kantoor’ is terug!!
Daarna zet ik alles op de server. Stel je voor dat ik alle informatie écht kwijtraak!
’s Avonds werk ik thuis nog even wat verslagen uit en beantwoord mailtjes.
 
Woensdag:
Vandaag de laatste praktijklessen van Rots en Water.
Bij sommige kinderen zie ik weinig verandering, anderen lopen zelfverzekerd door de school. Super om te zien!
Na schooltijd zit ik nog met een aantal leerkrachten om de tafel om de handelingsplannen te bespreken.
Ook de nieuwe onderwijsassistente zit er bij. Twee weken daarvoor zat ik bij de sollicitatiegesprekken en het is leuk om te zien dat ze al mee kan draaien.
 
Wat later op de middag is er nog even tijd voor wat administratie.
’s Avonds is er nog even tijd om wat dingen uit te werken.
En als ik mijn agenda opensla, zie ik dat volgende week net zo vol zit!
Ik heb er nu al zin in!

Groetjes Chantal.